Monfero: Dende Pendella (Pena Fesa) ata Serrón Gordo

Comentarios:
Imos ir desde o vértice xeodésico de Pendella, ou como todo o mundo coñéceo Pena Fesa, ata o de Serrón Gordo, cerca do río Mandeo, pasando polos concellos de Monfero, Irixoa e Aranga. Admirando as vistas de todo o val de Xestoso e máis adiante o de Cambás polo leste. Polo outro lado, polo oeste, as terras de Monfero e Irixoa.

Apenas imos pisar asfalto, partimos da estrada de Visura a Lagares nun camiño ancho e de nova construción, lévanos á outra estrada, a que vai de Piladaleña a Pena Fesa. Deixamos o asfalto para encarar o camiño de Pena Fesa e, antes de subir a Pendella, desviámonos á esquerda para ir a unhas rochas (toxo a través) e así divisar os arredores de Pena Fesa. Imos ata a cima onde están as antenas e o primeiro vértice xeodésico. Desde el vese o val de Xestoso en toda a súa extensión, coa Serra dá Loba ao fondo, formando a fronteira natural entre A Coruña e Lugo. Cara ao sur queda A Pena dá Uz, que merece ser visitada, para iso temos que atravesar o aramado e seguila (coidado cos toxos que están rabiosos), unha vez chegados ensínanos toda a panorámica do sur, a Serra de Moncoso, pico de Vales, Marco do Peón e detrás, O Serrón Gordo, o noso destino.
Baixamos de Pendella e seguimos, no cruce de abaixo, á dereita, todo en baixada. Ao chegar ao próximo cruce, seguimos de fronte, pero agora en chairo. Pasamos uns prados e atravesamos a estrada C-640, a que vén de Betanzos e Irixoa, continuamos polo camiño que temos xunto en fronte. Atravesamos un piñeiral, de súpeto a vexetación cambia radicalmente, dun piñeiral pasa a monte baixo. No cruce que vén a continuación desviámonos á esquerda, polo de en fronte viremos de regreso. O camiño é chairo e recto, a esquerda e dereita hai plantadas unhas acacias pequenas, parecen de repoboación, outro desaguisado ecolóxico máis. Chegamos aos primeiros aeroxeradores e continuamos polo camiño. Non se deixa de ver o inmenso val de Xestoso.
A partir de aquí o camiño xa se converteu nas pistas que abren para os eólicos, e trátase de seguir por todos os aeroxeradores até o último. Antes pasaremos polo centro de transformación e atravesamos outra estrada pequena, nós seguiremos de fronte, sempre cara ao sur.
Ao chegar ao último aeroxerador vese o vértice xeodésico ao fondo, para chegar a el non nos queda máis remedio que facer o de sempre, máis toxos. É un bo momento para descansar levamos case 18 quilómetros nas pernas, tomar algo e admirar as vistas, o val que se ve cara ao leste é o de Cambás e cara ao sur adivíñase o río Mandeo.
O camiño de volta farémolo, ao principio, polo mesmo camiño de ida. Ao pasar o centro de transformación, hai un camiño de carro de fronte-esquerda, que nos vai levar ás pistas dos xeradores. Mentres camiñamos agora vemos as terras de Irixoa e parte sur dás de Monfero.
Seguiremos polos camiños dos xeradores para volver atravesar a estrada C-640 en dirección a Pena Fesa. Despois de pasar os prados atopamos un cruce, no canto de ir por onde viñeramos, ímonos pola dereita. Pasamos por uns piñeirais que aos poucos van cambiando a carballos e acivros, precioso, é unha magoa que sexa pequeno. Seguimos o noso camiño para pasar outros prados e outros piñeirais, o camiño non ten perda, tamén pasamos por unha barreira para o gando. Aos poucos metros chegamos a unha estrada que colleremos á esquerda e ao pouco hai que desviarse pola dereita, un camiño en baixada. Antes de volver subir pasamos por una fonte de augas ferruxinosas. A subida é tan forte como a baixada, todo o baixa tarde ou cedo sube.
Ao final da subida chegamos á estrada outra vez, esta xa a coñecemos, é a que vai a Pena Fesa. Dirixímonos pola dereita até o primeiro camiño pola dereita, que subiremos. Ao final do camiño atopámonos coa estrada que vai a Lagares, por tanto viraremos á esquerda para, despois de pasar a antena de telefonía, chegar ao comezo de todo. Percorreriamos 33 quilómetros pasados.